ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ....Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ

 

ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ-Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ

Η Ηφαιστία ήταν μία από τις δύο πόλεις-κράτη της αρχαίας Λήμνου και σύμφωνα με τα ανασκαφικά και ιστορικά δεδομένα, η μεγάλη ακμή της διήρκεσε από τον 7ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ. Αποτελούσε την έδρα της αρχαιοελληνικής θρησκείας στο νησί. Προστάτης της πόλης ήταν ο θεός Ήφαιστος, στον οποίο οφείλει το όνομά της.

Νομίσματα που βρέθηκαν εδώ και παριστάνουν έναν αναμμένο δαυλό στη μία τους όψη, αποδεικνύουν ότι τελούνταν γιορτές προς τιμή του θεού Ηφαίστου, τα λεγόμενα "Ηφαίστεια". Ο μύθος λέει πως Ο θεός της Φωτιάς και των αρχαίων σιδεράδων, έπεσε στη Λήμνο όταν ο πατέρας του ο Δίας, θυμωμένος γιατί αυτός είχε πάρει το μέρος της μητέρας του, της Ήρας, σε έναν από τους φοβερούς καυγάδες του ζεύγους, τον άδραξε και τον πέταξε μακριά από τον Όλυμπο. Μετά από περιπλάνηση μιας ολόκληρης ημέρας ανάμεσα στη Γη και στον Ουρανό, έπεσε το δειλινό στο μυθικό βουνό της Λήμνου Μόσυχλο. Κατά το πέσιμό του στο έδαφος έσπασε το πόδι του. Οι ντόπιοι, τους οποίους ο Όμηρος αποκαλεί Σίντιες, τον δέχτηκαν σαν δώρο εξ’ ουρανού, τον περιέθαλψαν και αυτός, σε αντάλλαγμα, τους δίδαξε την Τέχνη του. Ο Ήφαιστος εγκατέστησε στο ηφαίστειο Μόσυχλος,το εργαστήριό του και δίδαξε την τέχνη της μεταλλουργίας στους κατοίκους του νησιού.